Vandaag is het niet veel anders

Johan de WitJohan de Wit10 augustus 2018

Wie onze spreekkamer binnenstapt kan ‘m niet missen: het Rotterdamse plaatje op de achterwand. Niet de Erasmusbrug, niet de Kuip, niet de Markthal, maar De Hef. Of eigenlijk ‘De man op de Hef’. Genomen omstreeks 1926 met in de hoofdrol Pieter Joosting, de architect die de brug ontwierp.

Waarom deze foto?

Nordhaven

De foto is – wat ons betreft – om meerdere redenen bijzonder. Dit is wat ons zo aanspreekt.

Lef

Valgevaar, een moeilijke vluchtweg? Deze termen stonden waarschijnlijk nog niet eens in het woordenboek. Niet in het woordenboek van Joosting in elk geval. Joosting had lef en daar is de foto het bewijs van.

Niet bezig met de hoogte, niet bezig met de gevaren. Handen in de zij, linkervoet nonchalant op een dun randje staal. Net genoeg om te balanceren. On the edge.

Vandaag is het niet veel anders.

Lef is ook vandaag nodig. Lef om keuzes te maken, lef om nieuwe producten te ontwikkelen, lef om proposities, diensten of hele businessmodellen te veranderen, om te winnen.

Nog iets over lef: hoe zou deze foto zijn gemaakt? Hoeveel lef had de fotograaf hiervoor nodig?  

Probleem

Naast de zichtbare elementen gaat er ook een mooi verhaal schuil achter deze foto.

De Hef bestond al tientallen jaren, maar er was een probleem. Tot 1926 was De Hef een draaibrug, die dienst deed als oversteek voor de trein. De draaiende constructie veroorzaakte overlast en oponthoud voor de scheepvaart en er moest een oplossing komen.

De oplossing: een hefbrug. De treinen konden net zo snel door en de scheepvaart kon sneller passeren.

Joosting ontwierp De Hef niet om een brug te ontwerpen. Er was een doel: de functie die de brug vervulde was goed, maar de manier waarop ie dat deed moest beter.

Vandaag is het niet veel anders.

Je maakt geen website om een website te hebben. Je lanceert geen AdWords campagne omdat AdWords er nu eenmaal bij hoort. Je hebt een probleem, een doel en je bedenkt en ontwikkelt middelen om dat doel te behalen.  

Joosting herinnert ons aan de vraag:

“welk probleem lossen we op voor onze klant?”

Innovatie

De auto’s beneden in beeld passeren de mensen die zichzelf verplaatsen met paard en wagen. Het brengt een interessant tijdperk in beeld. De tijd waarin Henry Ford zei:

“If I had asked people what they wanted, they would have said faster horses.”

Vandaag is het niet veel anders.

Ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op en de concurrentie in vrijwel iedere markt hoog. Innoveren is niet altijd even makkelijk en tegelijkertijd essentieel om relevant te blijven.

De foto herinnert ons aan de impact van veranderingen en maakt ons bewust van de acties die we kunnen ondernemen om klaar te zijn voor de wereld van morgen.

Blijvende impact

De opdracht die Joosting had, had alles te maken met snelheid. De schepen moesten sneller kunnen passeren en de treinverbinding mocht daar niet onder lijden.

Vandaag is het niet veel anders.

Nog steeds – of zelfs meer dan ooit – willen we sneller. Ons geduld lijkt af te nemen en ‘wachten’ is misschien wel het meest gehate woord van deze tijd.

De zoektocht naar sneller heeft ons veel goeds gebracht. Teveel om hier te benoemen. Maar de race naar ‘sneller’ is voor veel mensen en organisaties ook een enorme uitdaging.

Om de consument van vandaag tevreden te stellen moeten de voordelen van jouw product of dienst zich op korte termijn manifesteren. Daar is niets mis mee: het maakt ons scherp en creatief.

Echter, de aandacht mag niet alléén op de korte termijn gericht zijn. Want wat heb je aan een florerende business, als ie over 2 jaar geen bestaansrecht meer heeft?

De foto herinnert ons aan die balans. Op korte termijn resultaat halen en op lange termijn relevant zijn. Joosting heeft bewezen dat dat kan. Misschien niet op de manier die hij in gedachten had.

De Hef is immers niet meer ‘in functie’. Maar Joosting bereikte wel blijvende impact.

Joosting zal gedroomd hebben van de talloze treinen die over ‘zijn’ Hef zouden denderen. Van de talloze schepen die zouden passeren.

Maar zou hij ook ooit gedacht hebben dat hij, een kleine 100 jaar later, een groepje creatieven zo zou inspireren? Mensen met een beroep dat toen niet eens bestond? Niet met ‘zijn’ brug, maar met één foto.

Recente inzichten

Bekijk alle inzichten